Losser verliest een betrokken en vasthoudende volksvertegenwoordiger
Ze wilde eigenlijk afscheid nemen van de gemeenteraad. Maar de inwoners van Losser dachten daar anders over. Met haar onverwachte overlijden verliest Losser een politica die ruim twintig jaar lang haar stem liet horen. Kritisch, vasthoudend en vooral zeer betrokken bij de mensen voor wie ze in de raad zat.
Lies ter Haar was voor velen een bekend gezicht in de Losserse politiek. Jarenlang was zij verbonden aan Burgerforum en groeide zij uit tot een van de meest herkenbare vertegenwoordigers van de partij. Een raadslid dat niet alleen tijdens raadsvergaderingen zichtbaar was, maar ook daarbuiten.
Want wie met een probleem bij Lies aanklopte, kon er meestal op rekenen dat het niet bij één gesprek bleef.
Ze luisterde. Ze stelde vragen. Ze zocht dingen uit. En als ze vond dat een antwoord niet voldoende was, kwam ze erop terug.
Niet zomaar genoegen nemen met een antwoord
Dat was misschien wel haar belangrijkste politieke eigenschap: Lies liet niet snel los.
Ze had een scherp oog voor zaken waarvan zij vond dat ze onvoldoende aandacht kregen. Wonen, de leefbaarheid van de verschillende dorpskernen, voorzieningen, de belangen van inwoners en de toekomst van de gemeente Losser waren onderwerpen die haar bezighielden.
Ook wanneer een voorstel van de gemeente op het eerste gezicht positief leek, wilde Lies weten wat er achter zat. Wat betekende een besluit voor inwoners? Waren alle gevolgen wel voldoende bekeken? En waren er misschien mensen die door een besluit in de problemen kwamen?
Het kenmerkende “ja, maar…” hoorde bij haar.
Niet omdat ze per definitie tegen was, maar omdat ze vond dat een gemeenteraadslid kritisch moest blijven.
Een politica tussen de mensen
Lies was geen politica die zich uitsluitend achter stukken en vergadertafels bewoog. Ze had veel contact met inwoners en wist wat er in Losser speelde.
Dat maakte haar tot een echte volksvertegenwoordiger. De politiek moest volgens haar niet alleen gaan over beleidsstukken, cijfers en procedures, maar uiteindelijk over mensen.
Dat kwam ook naar voren in de vele onderwerpen waarvoor zij zich gedurende haar politieke loopbaan inzette.
Een dossier dat haar de laatste jaren bijzonder bezighield, was de mogelijke komst van windturbines in het grensgebied. Ze verdiepte zich in de plannen en procedures en bleef aandacht vragen voor de gevolgen voor inwoners en omgeving.
Ook de woningbouw en de toekomst van de verschillende kernen binnen de gemeente hadden haar aandacht. Losser was voor haar niet alleen het centrum van het dorp. De Lutte, Glane en het buitengebied hoorden er nadrukkelijk bij.
De kiezer gaf haar opnieuw vertrouwen
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 leek Lies ter Haar aanvankelijk een stap terug te doen. Ze stond als lijstduwer op de kandidatenlijst van Burgerforum.
Maar toen de stemmen waren geteld, bleek dat de inwoners van Losser haar nog helemaal niet kwijt wilden. Door haar voorkeurstemmen kwam ze opnieuw op een verkiesbare plaats terecht.
Het was tekenend voor de waardering die zij in de loop der jaren had opgebouwd.
Na meer dan twintig jaar politiek had ze kennelijk nog steeds iets te zeggen én wilden inwoners dat zij dat bleef doen.
Een plotseling einde
Op 15 september zou Lies opnieuw aanwezig zijn bij een vergadering van de gemeenteraad. Kort voor het begin daarvan werd ze onwel en werd ze met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht.
Niemand kon toen vermoeden dat daarmee een einde zou komen aan het leven van een vrouw die zo lang deel had uitgemaakt van het politieke leven van Losser.
Haar overlijden laat een leegte achter binnen Burgerforum en in de gemeenteraad, maar ook bij de vele inwoners die haar in de afgelopen jaren hebben leren kennen.
Lies was niet iemand die snel op de achtergrond verdween. Daarvoor was ze te betrokken, te uitgesproken en te vasthoudend.
Ze zei eens:
“Ik wil het beste voor Losser. Ik ga daarvoor tot aan het gaatje, en als het nodig is nog verder. Ik laat niet los.”
Achteraf blijken dat bijna typerende woorden voor haar hele politieke leven.
Ze liet niet los.
Niet als een inwoner bij haar aanklopte. Niet als een dossier volgens haar onvoldoende was uitgezocht. Niet als ze vond dat de belangen van Losser beter verdedigd moesten worden.
En juist daarom zal haar afwezigheid zo zichtbaar zijn.
Losser neemt afscheid van een markante vrouw, een betrokken inwoner en een vasthoudende volksvertegenwoordiger. Haar stoel in de gemeenteraad blijft misschien niet lang leeg. Maar de plek die Lies ter Haar in de Losserse politiek heeft ingenomen, is niet zomaar op te vullen.
Dankzij haar jarenlange inzet blijft haar stem onderdeel van de geschiedenis van Losser.
