Jos Pijnappel geeft The Beauty of Silence een nieuwe kleur. Op 13 juni krijgt The Beauty of Silence van ENorm een bijzondere uitvoering in het openluchttheater Brilmansdennen tijdens het gezamenlijk concert van Sempre Excelsior en ENorm. Arrangeur Jos Pijnappel maakte speciaal voor het concert een orkestarrangement van het nummer. Voor veel fans heeft het lied een speciale betekenis. Juist daarom is het interessant om te horen hoe een ervaren arrangeur zo’n nummer benadert.
Pijnappel is geen onbekende in de muziekwereld. Als arrangeur, dirigent en muzikaal leider werkte hij mee aan grote theaterproducties als STORK!, Van Katoen en Water, De Freule en Het Verzet Kraakt. Daarnaast was hij betrokken bij een indrukwekkend Queen-project met ENorm en het Metropole Orkest.
“Dat was echt een prachtig project,” vertelt hij. “Ik ben zelf een grote Queen-fan. Om muziek als Bohemian Rhapsody en Innuendo op die manier te mogen uitvoeren was bijzonder. Bovendien was het één van de laatste grote concerten voordat alles tijdens corona stilviel.”
Volgens Pijnappel verdwijnen veel van dit soort producties niet vanwege gebrek aan enthousiasme, maar vooral vanwege de kosten. “Het zijn enorme producties met veel techniek, licht, personeel en voorbereiding. Artistiek zou je zoiets graag vaker doen, maar financieel blijft het vaak lastig.”
Vertrouwen
Voor het concert van 13 juni werd Pijnappel gevraagd om verschillende arrangementen te schrijven, waaronder dat van The Beauty of Silence. “Ik werk vaker voor het orkest dat dit concert verzorgt. Via die weg kwam de vraag bij mij terecht. Uiteindelijk draait het altijd om vertrouwen. Zowel het orkest als de band moeten er vertrouwen in hebben dat je zorgvuldig met hun muziek omgaat.”
Dat vertrouwen is belangrijk, zeker bij een nummer dat voor veel ENorm-fans een emotionele lading heeft.
“Die emotionele betekenis neem ik niet bewust mee tijdens het schrijven,” legt hij uit. “Ik luister vooral naar de muziek zelf. Ik hoor bepaalde dingen waarvan ik denk: dat kan ik met een orkest nog iets meer laten spreken. Ik probeer het nummer als het ware in te kleuren.”
Uitvergroten wat er al zit
Wie denkt dat een arrangeur een nummer volledig omgooit, heeft het volgens Pijnappel mis.
“De kern van het lied blijft altijd overeind. Ik verander het nummer niet. Wat ik probeer te doen is uitvergroten wat er al in zit. Met een orkest kun je kleuren toevoegen, contrasten versterken en bepaalde emoties net iets meer laten binnenkomen.”
Zijn ervaring in grote theaterproducties speelt daarbij zeker mee, al werkt het minder romantisch dan mensen soms denken.
“Ik zie niet allerlei scènes voor me als ik een arrangement maak,” lacht hij. “Ik luister gewoon heel goed naar het nummer. Vervolgens zoek ik naar mogelijkheden om het muzikaal sterker te maken. Dat gebeurt vooral op gevoel.”
Soms betekent dat iets toevoegen, soms juist niet
“De kunst zit vaak in de balans. Niet alles hoeft groter of voller. Juist ruimte kan heel krachtig zijn.”
Verrast worden
Wat hoopt hij dat het publiek op 13 juni ervaart wanneer The Beauty of Silence klinkt?
“Ik hoop dat mensen herkennen wat ze altijd al mooi vonden aan het origineel, maar dat het orkest daar iets extra’s aan toevoegt. Dat sommige momenten net wat harder binnenkomen. Dat de contrasten groter worden.”
En hoe vat hij zijn arrangement van The Beauty of Silence uiteindelijk zelf samen?
Pijnappel denkt even na en glimlacht. “Niet altijd meer willen doen. Soms zit de schoonheid juist in wat je weglaat. De stilte en de muziek zijn samen het mooist.”
