Vier dagen wandelen, 200 kilometer afleggen en dat vrijwel zonder training. Voor de meeste mensen een onmogelijke opgave, maar niet voor Joey Kruijshaar. Met zijn indrukwekkende wandeltocht wilde hij geld inzamelen voor onderzoek naar de ziekte van Huntington én aandacht vragen voor een aandoening die volgens hem veel meer bekendheid verdient.
Die motivatie kwam recht uit zijn hart. Binnen Joey’s familie hebben twee jonge volwassenen de ziekte van Huntington, een erfelijke neurologische aandoening waarvoor nog geen genezing bestaat. Juist voor hen zette hij alles op alles om de finish te halen.
Iedere stap had een reden
De tocht werd een enorme fysieke en mentale uitdaging. Vermoeidheid, pijnlijke spieren en momenten waarop zijn lichaam eigenlijk niet meer verder wilde, maakten de laatste kilometers bijzonder zwaar.
Toch bleef Joey doorgaan.
“Op de moeilijkste momenten dacht ik aan mijn familie en aan alle mensen die dagelijks met Huntington leven. Dan wist ik weer waarom ik dit deed.”
Volgens Joey was het doel groter dan de pijn. Opgeven voelde daarom nooit als een optie.
Meer dan alleen een wandeltocht
De actie draaide niet alleen om het inzamelen van geld. Joey wilde ook laten zien wat de ziekte van Huntington betekent voor patiënten én hun families.
Die boodschap vond gehoor. Tijdens en na de wandeltocht kreeg de actie veel aandacht. Mensen volgden zijn avontuur via sociale media, spraken hem onderweg aan en leefden massaal mee. Ook regionale media besteedden aandacht aan zijn bijzondere prestatie.
Voor Joey is dat misschien wel de grootste winst.
“Als mensen nu weten wat Huntington is en begrijpen wat deze ziekte met een familie doet, dan hebben we al iets heel moois bereikt.”
Samen naar de finish
Joey benadrukt dat hij deze prestatie nooit alleen had kunnen leveren. Hij is iedereen dankbaar die heeft gedoneerd, hem onderweg heeft aangemoedigd of op een andere manier heeft gesteund.
“Deze 200 kilometer zijn niet alleen van mij. Ze zijn van iedereen die in ons geloofde en ons onderweg kracht gaf.”
De donatieactie blijft nog korte tijd geopend. Daarna zullen Joey en zijn tante het opgehaalde bedrag persoonlijk overhandigen aan het LUMC in Leiden, waar onderzoek wordt gedaan naar de ziekte van Huntington.
Na twee weken kijkt Joey nog altijd met trots en emotie terug op zijn avontuur. Niet omdat hij 200 kilometer heeft gelopen, maar omdat de tocht mensen heeft geraakt en een ziekte onder de aandacht heeft gebracht die volgens hem veel meer bekendheid verdient.
Wie Joey’s actie nog wil steunen, kan dat doen zolang de donatiepagina geopend is. Iedere bijdrage helpt mee aan onderzoek naar de ziekte van Huntington.
Klik hier om te doneren
