Een mogelijke rondweg, goederenvervoer per spoor langs de A1 en zorgen over het buitengebied. Inwoners van De Lutte kwamen in actie toen de ontwerp-omgevingsvisie van Oldenzaal plannen bevatte die ook hun leefomgeving konden raken. Met een gezamenlijke zienswijze, steun van organisaties en veel publiciteit probeerden ze het tij te keren.
Zorgen over plannen buiten de gemeentegrens
Toen Oldenzaal in de zomer van 2025 de ontwerp-omgevingsvisie tot 2050 ter inzage legde, maakten Thom Weterings en Stefan Schepers uit De Lutte zich zorgen. In de visie stonden verkenningen die gevolgen konden hebben voor het buitengebied rond De Lutte, waaronder een mogelijke rondweg aan de noordwestkant van Oldenzaal en goederenvervoer per spoor langs de A1.
Vooral de mogelijke gevolgen voor het landschap, de natuur en de leefomgeving baarden hun zorgen. Ook vonden ze het problematisch dat ontwikkelingen die mogelijk buiten de gemeentegrenzen zouden plaatsvinden, werden verkend zonder dat daarover vooraf voldoende overleg was geweest met de gemeente Losser en andere betrokken partijen.
„Het meest kwalijke was dat er gesproken werd over grondgebied buiten de gemeente Oldenzaal, zonder dat daarover vooraf overleg was geweest met Losser en Dinkelland”, aldus Weterings.
Van bezorgdheid naar gezamenlijke actie
Weterings en Schepers besloten niet af te wachten. Ze zochten medestanders en betrokken Stichting Dorpsbelangen De Lutte. Ook Stichting Behoud Twents Landschap en Stichting Stop De Noordtak waren bij de zienswijze betrokken.
De inwoners verenigden zich in de actiegroep Handen af van De Lutte. Samen werkten ze aan een formele zienswijze op de ontwerp-omgevingsvisie. Daarin vroegen ze onder meer om betere afstemming met buurgemeenten, een zorgvuldige afweging van alternatieven en bescherming van het waardevolle landschap rond De Lutte.
De groep liet het niet bij een brief aan de gemeenteraad. Er werden contacten gelegd met politieke partijen, het gemeentebestuur van Losser en de media. Ook organiseerden de betrokkenen een bijeenkomst voor inwoners.
Die bijeenkomst in september trok volgens Weterings ongeveer tweehonderd belangstellenden. Op de dag van de bijeenkomst kwam er bovendien belangrijk nieuws: burgemeester Jeroen Diepemaat van Losser belde hem met de mededeling dat Oldenzaal de oorspronkelijke omgevingsvisie niet op deze manier zou voortzetten.
Een andere koers
Oldenzaal trok de oorspronkelijke visie in en werkte aan een nieuwe versie. Daarin veranderde volgens Weterings veel. De groeiambitie werd anders benaderd en er kwam meer aandacht voor woningbouw binnen de bestaande stadsgrenzen, bijvoorbeeld door gebouwen anders te benutten of woningen toe te voegen.
Ook de omstreden verkenningen voor een rondweg en een spoorverbinding verdwenen uit de nieuwe visie.
Weterings is tevreden met de uitkomst, maar schrijft het resultaat niet uitsluitend toe aan de actiegroep. Ook andere inwoners dienden bezwaren in en verschillende ontwikkelingen speelden een rol. Wel denkt hij dat de gezamenlijke aanpak verschil heeft gemaakt.
Wat kunnen andere inwoners hiervan leren?
Voor Weterings laat deze geschiedenis zien dat bezwaar maken wel degelijk zin kan hebben. Zijn advies aan anderen die zich zorgen maken over plannen in hun omgeving: zoek medestanders, betrek een dorpsraad of andere belangenorganisatie en leg bezwaren formeel vast.
Ook publiciteit en bijeenkomsten kunnen helpen, zegt hij. Daarmee wordt zichtbaar dat het niet alleen om de mening van één of twee mensen gaat, maar om zorgen die breder leven.
Weterings woont inmiddels 26 jaar in De Lutte. Hij ziet er veel betrokken inwoners en vrijwilligers die zich inzetten voor hun dorp. Juist die bereidheid om samen de schouders eronder te zetten, stemt hem positief over de toekomst.
Tegelijkertijd blijft hij opletten of de gemaakte afspraken ook in de praktijk worden nagekomen. Een nieuwe visie is immers één ding; de uitvoering is een volgende stap.
De ervaring van De Lutte laat zien dat inwoners niet machteloos hoeven toe te kijken wanneer plannen hun leefomgeving raken. Door samen te werken, hun argumenten goed te onderbouwen en hun stem te laten horen, kunnen ze invloed uitoefenen op de keuzes die over hun omgeving worden gemaakt.
